ကၽြန္ေတာ္႔အေမ

စိမ္ထားတဲ႔အဝတ္ေတြကုိ ေရျပန္ညစ္ၿပီး ေနလွန္းစၿမဲမုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာတုိက္ခၽြတ္မႈမရွိေသာ ေက်ာင္းအက်ီျဖဴ မ်ားမွာ အဝါေရာင္ဘက္ေျပာင္းလာသည္။ အထူးသျဖင္႔ေကာ္လံနဲ႔ဂ်ဳိင္းဂြေနရာေတြမွာ ဝါက်င္က်င္ေရာင္ထြက္ေနၿပီ။ေနလွန္းၿပီးေျခာက္သြားတဲ႔အက်ီ၊ေဘာင္းဘီေတြကုိ ေၾကးမီးပူႀကီးနဲ႔တုိက္ရျပန္သည္။ မီးေသြးေတြ ထည္႔ မီးရွိန္ျမင္႔ဖုိ႔ ရပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ခတ္ရေသးသည္။ မီးေသြးမေကာင္းရင္ မီးေပါက္ေတြက တေဖာက္ ေဖာက္ ထေပါက္တတ္၍ အဝတ္စားေတြေပၚမက်ရေလေအာင္ ဂရုစုိက္ရသည္။ အေပါက္ေတြျဖစ္ေနတဲ႔ အဝတ္ စားေတြမနည္းမေနာမုိ႔ မိခင္ျဖစ္သူက အသစ္ရမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ရာဇသံေပးထားသည္။ အေဆာ႔မက္ၿပီး ေဘာင္းဘီဂြေတြၿပဲရိလွ်င္ အပ္နဖားႀကိဳးထုိးၿပီး ကိုယ္႔ဟာကုိျပဳျပဳင္ရသည္။ အပ္ခ်ည္အေရာင္လြဲလွ်င္ ခ်ဳပ္ ေၾကာင္းေတြ ဗူးေပၚသလိုေပၚေနတတ္သည္။

တေန႔ ကိုယ္႔အဝတ္အစားကုိယ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေနရတဲ႔ ဆယ္ႏွစ္သားကုိ စုတ္ျပတ္ေနသည္ဟု  ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြေရွ႕မွာ ေလးတန္းတာဝန္ခံအတန္းပုိင္ဆရာမက ဖိေဟာက္ခဲ႔သည္။ ရွက္မိတာေရာ မိခင္ကုိကပ္စီးနည္းဟု အေျပာခံရတာေရာ ေပါင္းၿပီးမ်က္ ရည္မုိးရြာသြန္းခဲ႔ရသည္။ တရႈံ႕ရႈံ႕ရႈိက္ငုိရင္း အိမ္ျပန္လာတဲ႔ သားျဖစ္သူကုိ အက်ဳိးေၾကာင္းစုံေမးျမန္းၿပီး ေန႔လည္စာထမင္းကုိ မိခင္ျဖစ္သူကဂရုစုိက္ ခြံ႕ေကၽြးခဲ႔သည္။ ဝမ္းမနည္းဖုိ႔အားေပးရင္း ေယာက်ာ္းေလးဆုိသည္မွာ အားငယ္ဝမ္းမနည္းရဟု နားသြင္းစကားဆုိသည္။ အိမ္ အလုပ္မ်ားၿပီးရင္ ေက်ာင္းသုိ႔လာၿပီး ဆရာမကုိလာေတြ႔မည္ဟု ဆုိလွ်က္ေက်ာင္းျပန္တက္ၿပီး စာဂရုစိုက္သင္ဖုိ႔ ေျပာသည္။

ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသူ ညီမျဖစ္သူလက္ဆြဲၿပီး ေက်ာင္းျပန္တက္သည္။ မုန္႔ဖုိးက်ပ္တန္တစ္ရြက္ကုိ ငါးမူးစီခြဲမုန္႔ ဝယ္စားၾကသည္။ တခ်က္တခ်က္ရိႈက္ေနေသးတဲ႔ အစ္ကုိျဖစ္သူကုိ နင္ထပ္မငုိနဲ႔ဟု ညီမျဖစ္သူကမွာၿပီး သူ႔အ တန္းဖက္ထြက္သြားသည္။ ျပန္ေတြးၿပီး ရႈိက္ေကာင္းတုန္း မ်က္ရည္ဝဲေကာင္းတုန္း အေမျဖစ္သူေက်ာင္းေရာက္ လာသည္။ သားနဲ႔ေယာက်္ားကုိ ဆရာမလိုအလိုမလိုက္ႏုိင္ ကိုယ္႔ကုိကိုယ္အားကုိးစိတ္ျဖစ္လာေအာင္ သူ႔ အလုပ္သူလုပ္ေစတာကုိ အားမေပးခ်င္အသာေနပါဟု ဆရာမကုိလက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထုိး စကားစစ္ထုိးသြား သည္။ ၂ရက္ခန္႔စကားမေျပာေတာ႔ေသာ ဆရာမသည္ေနာက္ပုိင္းရက္မ်ားတြင္ အလြန္လိမၼာေသာသူဟု ခ်ီး က်ဴးခဲ႔သည္။ တေန႔စာေမ႔ေသာ ေက်ာင္းသားကုိ စိတ္ပါလက္ပါ ႀကိမ္လုံးျဖင္႔တြယ္ေသာအခါ ဆရာမ၏ အညိဳး ကုိခပ္ငယ္ငယ္အရြယ္ေက်ာင္းသား နားလည္သေဘာေပါက္မိသည္။ ေတာ္ေသာသူဟု ရြဲ႕ေလေသာ ဆရာမကုိ စိတ္နာမိသည္။ (ထုိေက်ာင္းသားႀကီးပ်င္းလာေသာ အရြယ္တြင္ကား ကံသုံးပါးအျပစ္မ်ားအတြက္ ဆရာမကုိ ဦးညႊတ္ေတာင္းပန္ေလသည္။)

စာစီစာကုံးၿပိဳင္ပြဲတုိင္း ဒုတိယဆုႏွင္႔သာ ေက်နပ္ခဲ႔ရသည္။ ပထမဆုသည္ ဆရာမအေလးထားရာ လူႀကီးလူ ေကာင္းမ်ား၏ သားသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ အတြက္ျဖစ္ၿမဲျဖစ္သည္။ ဆယ္ႏွစ္သားေက်ာင္းသားငယ္သည္ တျဖည္းျဖည္းအရြယ္ ေရာက္လာသည္။ မိခင္၏စံပယ္ၿခံကုိ တာဝန္ယူရသည္။ ေရေလာင္းတတ္သည္။ လယ္ ကြင္းေတြထဲမွာ ေနာက္ခ်ီး(ႏြားခ်ီး)ေျခာက္ေတြ ဂုံနီအိတ္ျဖင္႔လုိက္ေကာက္သည္။ တစ္အိတ္ျပည္႔ခ်ိန္တြင္ မုန္႔ဖုိး က်ပ္ေငြတစ္ဆယ္ရသည္။ ေက်ာင္းသို႔ေျခလ်င္သြားသည္။ ေန႔ခင္းထမင္းစားခ်ိန္ အျပန္မိခင္၏ ဆုိင္မွ ပန္းကန္ ခြက္ေယာက္မ်ားကုိ ေဆးေၾကာရသည္။ မုန္႔ဖုိးလျပတ္ေပးၿပီး လူငွားမလိုဟုဆိုသည္။ ပြဲေစ်းလုိက္ေရာင္းရင္ ေခၚသြားသည္။ ရွက္တတ္သျဖင္႔ သားငယ္ကုိမိခင္မွ ဆုိင္ေနာက္ေဖးသန္႔ရွင္းေရး တာဝန္ေပးသည္။ အခ်ိန္က် ရင္ မုန္႔ဖုိးေပးသည္။ မုန္႔မဝယ္စားျဖစ္ေသာ ပြဲေတာ္ညသည္ ေလာင္းကစားဝုိင္းဘက္ ေျခဦးလွည္႔မိေသာ ေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ မုန္႔ဖုိးကုန္ေၾကာင္းသိေသာ မိခင္သည္ ဗုိက္ဝျခင္းႏွင္႔ ေလာင္းကစားတခုခုေရြးဟု ဆုိျပန္ သည္။

ေလာဘေၾကာင္႔ မုန္႔မစားျဖစ္မည္ေၾကာက္မိေသာ ေက်ာင္းသားသည္ ေလာင္းကစားဝုိင္းဘက္ ေျခဦး မလွည္႔ျဖစ္ေတာ႔ေပ။ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အိမ္လည္ခြင္႔အနည္းက်ဥ္းေပးသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းတြင္ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းတက္ေစသည္။ မိခင္သည္ သားကုိယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ျဖစ္ေစခ်င္လွသည္။ အဆုိအဆဲနည္းေအာင္ ဆုိဆုံးမသည္။ မိဘမ်ားမ်က္ကြယ္တြင္ ဘဝကုိေကာင္းေကာင္း ျဖတ္သန္းနုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား ဟုဆုိသည္။

သားျဖစ္သူ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးေသာအခါ ကိုယ္ပိုင္ဆုံးျဖတ္ခြင္႔ ရာနႈန္းျပည္႔ေပးခဲ႔သည္။ ေလးေလးစားစား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္သည္။ ေကာင္း၏မေကာင္း၏ အႀကံညဏ္ေတာင္းသည္။ ကိုယ္႔လမ္းကုိယ္ အေကာင္းဆုံးေရြး ဟုအၿမဲအားေပးသည္။ 

အခ်ဳပ္အခ်ယ္ကင္းေစသည္။ အေဝးေရာက္ခ်ိန္မ်ားတြင္ အဆက္သြယ္အၿမဲလုပ္ဖုိ႔ ဆုိသည္။ အဆက္သြယ္မလုပ္မိပဲ ၾကာသြားလွ်င္ ငုိသံမ်ားႏွင္႔ သားျဖစ္သူကုိလြမ္းေၾကာင္းဆုိသည္။ အနီးနား အျမန္ျပန္လာဖုိ႔ေျပာသည္။ အေႏြးေထြးဆုံးတင္းတိမ္ေရာင္႔ရဲစြာ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ဆုိသည္။ သား ျဖစ္သူ အသက္သုံးဆယ္နားနီးသည္အထိ အရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔ အေဝးေရာက္လွ်င္ တေမးေမးရွိေခ်သည္။

ျပာသုိလျပည္႔ေန႔ အေမေန႔အမွတ္တရ အေမ႔ေက်းဇူးဂုဏ္အား သက္ထက္ဆုံးေလးျမတ္ထားရင္း..........

လျပာသုိ ႏွင္းစုိစုိ

ကေလးငုိ အူဝဲအူဝဲ

ႏုိ႔ခ်ဳိရည္ စီးဆဲစီးဆဲ

ရင္ေသြးငယ္ ျဖဴျဖဴမည္းမည္း

အေမ႔ေမတၱာ ျဖဴစင္ၿမဲ

ေႏြးေထြးၾကင္နာ ခ်စ္ခင္ယုယ

ဒီလူ႔ေဘာင္မွ အေမမ်ားဂုဏ္

လင္းလက္စုံ တူညီမွ်မွ်

ေမတၱာပန္းလွ ပြင္႔လန္းပါ႔

အေမ႔ရင္ခြင္အရိပ္ရွိရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကုိ ၈ . ၁ . ၂၀၁၂ ျပန္လည္ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္ၿပီး အေမ႔လက္ရာ ဟင္းပေဒသာမ်ားႏွင္႔ တလတိတိ အတူရွိေနပါမည္။ လုပ္ငန္းလိုအပ္ခ်က္ သင္တန္းတစ္လအတြက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ စာေရးစာဖတ္တလတိတိ ရွိေနမည္ျဖစ္သည္။ စာေရးစာဖတ္အခ်ိန္မ်ားအတြက္ မိမိကိုယ္ပုိင္ အားလပ္ခ်ိန္ေလးမ်ား ဖ႔ဲေပးရမည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင္႔ ဘေလာ႔ရြာထဲမွာ အိမ္လည္က်ဲသြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း သတင္းပါးရင္း ေမာင္ဘႀကိဳင္ေပ်ာက္ေနေသာ အခ်ိန္ၾကာေသာအခါဝယ္ ေမာင္ဘႀကိဳင္ကုိ မိန္းမခုိးသြားသည္ ဟု ထင္ေယာင္ထင္မွား မရွိၾကေစဖုိ႔ရာ အသိေပးခြင္႔တုိင္ၾကားသြားပါသည္ ဘေလာ႔ရြာသူရြာသားအေပါင္းတုိ႔

စကမ္ဖတ္ၿပီးသား အေမ႔ပုံမရွိလို႔တင္ျဖစ္ေတာ႔ဖူး နက္ျဖန္ရန္ကုန္ဆင္းပါမည္။ း)

ပုံ

ေမာင္ဘႀကိဳင္